Rumi’s ghazal translated by Fatima Haidari with David Keplinger

ستیزه کن که ز خوبان ستیزه شیرینست
بهانه کن که بتان را بهانه آیینست
 
وفا طمع نکنم زانک جور خوبان را
طبیعت است و سرشت است و عادت و دینست
 
هزار وعده ده آنگه خلاف کن همه را
که آن سراب که ارزد صد آب خوش اینست
 
برون در همه را چون سگان کو بنشان
که در شرف سر کوی تو طور سینینست
 
خورند چوب خلیفه شهان چو شاه شوند
جفای عشق کشیدن فن سلاطین است

 
Pick a fight, because fighting with the virtuous is fun.
Come up with excuses. It is a tradition amongst the pretty-faces.
 
I won’t desire loyalty since the treachery of good people
is natural, ingrained, part of their habit and conviction.
 
Make a thousand promises, then break them all.
This is the mirage worth a hundred bodies of fresh water.
 
Put everyone out, in their place, like the dogs
since your mountaintop is worthy only of Sinai’s.
 
Kings receive the beatings of the khalifa to become a king.
Bearing love’s cruelty is the art of sultans.

Photo: Pearl in Oyster 25, Fatimah Hossaini