Rumi’s ghazal translated by Fatima Haidari with David Keplinger

دی بر سرم تاج زری بنهاده است آن دلبرم
چندانک سیلی می زنی آن می نیفتد از سرم

اینک سر و گرز گران می زن برای امتحان
ور بشکند این استخوان از عقل و جان مغزینترم

ن جوز بی‌مغزی بود کو پوست بگزیده بود
او ذوق کی دیده بود از لوزی پیغامبرم

چون مغز یابی ای پسر از پوست برداری نظر
در کوی عیسی آمدی دیگر نگویی کو خرم

Last night, my beloved set upon my head a golden crown. 
Go on and slap me: it won’t fall off my head.

Here is my head and this heavy bludgeon. Hit me, give it a try.
If the skull breaks, you’ll see I’m more than this body and brain.

A walnut with no brain prefers the thickest shell.  
Because it has not yet seen my prophet’s almond. 

Once you find substance, O son, you will take your eyes off the shell. 
Once you arrive in the city of Jesus, you won’t ask 
“What happened to my donkey?”